Ana Menü İstiklal Marsı

:: İstiklal Marsı::..
 

İstiklal Marsı

Korkma, sönmez bu safaklarda yüzen al sancak
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
O benim milletimin yıldızıdır parlayacak!
O benimdir, o benim milletimindir ancak!

Catma, kurban olayım, cehreni ey nazlı hilal!
Kahraman ırkıma bir gül... ne bu siddet, bu celâl?
Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helal.
Hakkıdır, Hakk'a tapan milletimin istiklal.

Ben ezelden beridir hür yasadım, hür yasarım;
Hangi cılgın bana zincir vuracakmıs? Sasarım!
Kükremis sel gibiyim, bendimi cigner, asarım.
Yırtarım dagları, enginlere sıgmam, tasarım.

Garbın âfâkını sarmıssa celik zırhlı duvar.
Benim iman dolu gögsüm gibi serhaddim var.
Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imânı bogar,
'Medeniyet!' dedigin tek disi kalmıs canavar?

Arkadas, yurduma alcakları ugratma sakın;
Siper et gövdeni, dursun bu hayâsızca akın.
Dogacaktır sana va'dettigi günler Hakk'ın,
Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.

Bastıgın yerleri 'toprak' diyerek gecme, tanı!
Düsün altındaki binlerce kefensiz yatanı.
Sen sehid oglusun, incitme, yazıktır, atanı.
Verme, dünyâları alsan da bu cennet vatanı.

Kim bu cennet vatanın ugruna olmaz ki feda?
Sühedâ fıskıracak topragı sıksan, sühedâ!
Cânı, cânânı, bütün varımı alsın da Hudâ,
Etmesin tek vatanımdan beni dünyâda cüdâ.

Rûhumun senden İlahî, sudur ancak emeli:
Degmesin ma' bedimin gögsüne nâ-mahrem eli!
Bu ezanlar-ki sehâdetleri dinin temeli-
Ebedî yurdumun üstünde benim inlemeli.

O zaman vecd ile bin secde eder -varsa- tasım.
Her cerîhamdan, İlâhî, bosanıp kanlı yasım;
Fıskırır  rûh-ı mücerred gibi yerden na'sım;
O zaman yükselerek arsa deger belki basım!

Dalgalan sen de safaklar gibi ey sanlı hilâl!
Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helâl.
Ebediyyen sana yok, ırkıma yok izmihlâl;
Hakkıdır, hür yasamıs, bayragımın hürriyet,
Hakkıdır, Hakk'a tapan milletimin istiklâl!

Mehmet Akif Ersoy